روششناسی رویکرد امام علی علیه السلام در طرح گفتمان غدیر خم (مقاله)
چکیده[۱]
واقعه غدیرخم مورد تأیید کامل منابع شیعه و بسیاری از منابع اهل سنت است. پس از ماجرای سقیفه این امر الهی مورد چالش و بیتوجهی واقع گردید. با توجه به حاکمیت فضای خفقان آمیز، از آن پس مسئولیت ابلاغ غدیر و نشر آگاهی در مورد جایگاه امامت بر دوش امام علی علیه السلام قرار گرفت. این مقاله درصدد است تا چگونگی پرداختن حضرت به موضوع غدیر و شیوه ورود ایشان به این موضوع و پرسشهای پیرامونی آن پاسخ دهد.
یافتههای پژوهش بیانگر اهمیت غدیر از نظر امام علیه السلام است و اینکه آن حضرت آگاهی بخشی به اقشار مختلف را در خصوص این موضوع ضرورتی انکارناپذیر دانسته و برای اطمینان آنان از استدلالهای مختلف استفاده نمود. طرح گفتمان اسلام در ماجرای غدیر توسط آن حضرت در اشکال گوناگون و بر پایه احقاق حق خود مطرح و پیگیری گردید.
ثبات قدم در پیگیری این حق الهی به روشهای گوناگون انجام پذیرفت. از رحلت پیامبرصلی الله علیه وآله تا خلافت امام با توجه به فضای بسته موجود بیشتر فعالیتشان در اندک فرصتهای ممکن در شکل طرح موضوع غدیر و یادآوری آن به خلفا و برخی از خواص بود. پس از آن با آغاز خلافت چندساله ایشان و امکان دسترسی آزاد به اقشاری از جامعه، حضرت برای آگاهی نومسلمانان و نسل جدید و یادآوری به سابقان بارها غدیر را در محافل عمومی و با گواهی شاهدان در غدیر مطرح نمود.
منابع
فصلنامه پژوهشهای نهج البلاغه، سال۱۳۹۷ش، شماره۵۶، صفحات۴۷–۶۴.
پانویس
- ↑ سید علاء الدین شاهرخی.